info:

UWAGA! PRZEBUDOWA STRONY - ZA UTRUDNIENIA PRZEPRASZAMY
Od 2016 roku zapraszamy do Galerii Szara w Katowicach, więcej szczegółów na temat aktualnych działań na stronie
www.galeriaszara.pl

SALT: Krajobrazy / Agata Agatowska, Aleka Polis, Joanna Wowrzeczka

Krajobraz z teczapoczt

 

Galeria SZARA zaprasza na wernisaż wystawy w ramach projektu SALT:
Krajobrazy / Agata Agatowska, Aleka Polis, Joanna Wowrzeczka

wernisaż: 18 października, godz. 18.00
wystawa 19.10 – 30.11.2014
Galeria Szara, ul. Srebrna 1
www.galeriaszara.pl

Wystawa „Krajobrazy” jest częścią projektu SALT prezentującego artystki i artystów związanych z Cieszynem i cieszyńską Galerią SZARA. Krajobraz jest obok portretu najbardziej popularnym tematem w sztuce. Przez wieki krajobraz był eksploatowany na wszelkie możliwe sposoby, a wielcy mistrzowie znaleźli licznych pomniejszych naśladowców. Pejzaż w sztuce stał się czymś niezwykle powszednim, wręcz pospolitym. Niemieckie określenie „Landschaft” ma dziś zabarwienie pejoratywne i lekceważące – opisując obraz o błahym temacie. W tym miejscu zaczyna się projekt trzech artystek: Agaty Agatowskiej, Aleki Polis i Joanny Wowrzeczki, które krajobraz traktują w sposób zaskakujący, przecząc przyjętemu stereotypowi. Artystki oprócz tematu krajobrazu łączą jeszcze inne jakości – utopię i idealizm.

Surrealny krajobraz w rzeźbie Agaty Agatowskiej:

W krajobrazach rzeźbiarskich Agatowskiej mamy do czynienia z połączeniem dwóch najbardziej popularnych tematów w sztuce: portretu i krajobrazu w sposób surrealny przy zachowaniu oszczędnej zredukowanej formy. Oba tematy równoważą się. Obrazy przenikają się i dopełniają w poetyckiej narracji.
Rzeźba „Krajobraz z tęczą“ nosi taki sam tytuł jak jeden z obrazów Rubensa. Zawiera dwie perspektywy: widzimy dom w chmurach otoczony tęczą i jednocześnie twarz z barwnymi kucykami. Rzeźba jest szara i kolorem odnosi się do zwykłego życia tylko czasem rozświetlonego kolorową tęczą.
Druga praca rzeźbiarska to „Wulkan“- autoportret artystki. Dziewczynka w czarno – białym stroju – wulkan, z burzą loków – dym. Autoportret artystki, jej eksplodujący krajobraz wewnętrzny ubrany w szkolny mundurek.
„Pełnia Księżyca”jest portretem przedstawiającym zdarzenie wieczorową porą.
„Krajobrazy” Agatowskiej to próba totalnego przedstawienia człowieka w kontekście przyrody jako zamkniętego obiegu, jednostkowego kosmosu.
W przedstawieniach figuratywnych artystka czerpie z estetyki animacji dla dzieci tym samym dystansuje się do tradycyjnego realizmu tworząc swój własny niepowtarzalny język form.

 

kartka_net

„Krajobraz porewolucyjny” Aleki Polis:

Aleka Polis tka krajobraz porewolucyjny z Kołem Gospodyń Wiejskich oraz dziećmi ze Świetlicy Środowiskowej w Staniszowie. Tworzy kilim przedstawiający panoramę Karkonoszy w czarno błękitnym kolorze, przez środek którego przebiega czerwona linia między niebem a ziemią, stanowiąca symbol rewolucji, pękniecie w pozornie idealnym krajobrazie. Temat odnosi się do losów 3000 tkaczek zwolnionych z pracy, gdy opadał prężny niegdyś w regionie przemysł tkacki.
Projekt nawiązuje do zmian następujących w okolicy. Pierwsza rewolucję stanowiło uprzemysłowienie i zmiana stylu życia okolicznej ludności. Drugą rewolucją był upadek przemysłu i załamanie dotychczasowego rytmu pracy .
Projekt, który powstaje i wspomnienia tkaczek przenika idea – Duch Gór, odbierający bogatym i dający biednym, działający poza dobrem i złem. Towarzyszy temu zapis wideo ukazujący tkające gobelin kobiety.
Warto podkreślić fakt, że pod względem formalnym gobelin przypomina pejzaże unistyczne Władysława Strzemińskiego, przywołując tym samym spuściznę polskiej awangardy.

 

 

Joanna_Wowrzeczka_obraz001

Krajobraz społeczny Joanny Wowrzeczki:

Joanna Wowrzeczka zajmuje się malarstwem i działalnością społeczną na pograniczu polsko-czeskim w Cieszynie. W swoich pracach zajmuje się wielowarstwowym krajobrazem społecznym, pokazując realia życia ludzi pozbawionych niemal wszystkiego, zdominowanych w pejzażu ekonomicznym, kulturowym i społecznym. Próbuje uchwycić miejsca, przestrzenie, gdzie zarówno ciała z ich mapą gestów i czynności, jak i tła pozwalają dotrzeć do struktury ukrytej, do tego, co uniemożliwia zmianę na lepsze. W jej obrazach zawsze widać dwa plenery: ten, w którym spotyka swoich bohaterów dnia codziennego i ten, który ich więzi – biurokracja, bezduszny świat formularzy.
Docelowo ma powstać 25 prac, tyle ile w sumie stron składa się na formularze „Niebieskiej Karty”, efekt rozporządzenia Rady Ministrów, czyli odfajkowanie na poziomie Systemu problemu przemocy w rodzinie. Niebieska Karta właściwie nie działa, a o usypianiu sumienia tych, którzy mogliby ją uskutecznić będą mówić prace.

***

Tak podjęty temat krajobrazu prowokuje. Złamany zostaje schemat krajobrazu, jako ładnego widoku. Artystki biorące udział w wystawie stawiają pytania o społeczeństwo, jego role i przyszłość. Wnoszą postulat utopii- idealnego systemu politycznego działającego na zasadach sprawiedliwości, równości oraz solidarności poprzez ukazanie historii ludzi wykluczonych, pokrzywdzonych przez los (Aleka Polis i Joanna Wowrzeczka).
Pojawiają się także krajobrazy przekraczające granice rzeczywistości i problemów z nią związanych. Realność ustępuje pola fantazji i wkracza w sferę poezji. W tych krajobrazach następuje totalne zespolenie człowieka i otaczającego świata, ich współbrzmienie, równość, harmonia i wymienność (Agata Agatowska).
Artystki na różnych poziomach łączy idealizm.

organizacja
Fundacja Kultury Audiowizualnej STREFA SZAREJ

współfinansowanie
Gmina Cieszyn
Urząd Marszałkowski Województwa Śląskiego

galeria szara / strefa szarej © 2017 All Rights Reserved

galeria szara / fundacja kultury audiowizualnej strefa szarej / 2012-2016 / some rights reserved

Designed by WPSHOWER

Powered by WordPress